|

Is costumus
In sa Sardigna onnia bidda tenit su costumu suu, cussu chi si poniant in is dis de festa fattu cun arroba prus o mancu preziada e cuncordau cun prendas. Domusnoas, chi no at scaresciu sa storia sua, no si podiat disapegai de sa manera antiga de si cuncordai de sa genti sua chi at portau su bistiri a sa nostrara finas a unas cantu dexenas de annus fait, bistiri chi si podit bì ancora oindì a pizzus de calincuna femina anziana. No est ancora segura sa genia prus antiga de su costumu chi, in su cursu de is seculus, sena de duda nd’at pigau is gustus de is dominadoris. Si podint reconnosci elementus differentis de sabori spagnoliscu chi ddu carattirìsant. Su costumu de is feminas est stetiu torrau a fai castiendi una pintura de s’acabu de su 1600. Su bistiri affigurau est tenticu a su costumu chi apparessit in d’una fotografia de su 1830 e chi, cosa diaderus spantosa, est lompiu finas a nos grazias a sa familia de is Pirisis, chi in totu custus annus dd’at allogau cun coidu.
|